Dręczące tematy

To co najbardziej cenię w czasie wakacji to święty spokój, dobry klimat, co znaczy, że nie może być zbyt zimno, ani zbyt gorąco, ani zbyt wilgotno i ogólne wrażenie jakie wywierają na mnie miejscowi. Poza Malediwami (na które mam nadzieję się wreszcie kiedyś wybrać) i Meksykiem (do którego chciałbym jeszcze raz wrócić, ale nie wracać co roku) najlepszą krainą do życia jest Hiszpania. Wszystkie te zalety Hiszpanii to nie tylko piękne fotki reklamowe - wszystko to można tam znaleźć na co dzień.

Język hiszpański nie należy do trudnych. Jest podobny do portugalskiego, francuskiego, włoskiego. Jeśli ktoś posługuje się tymi językami to na pewno nie będzie miał kłopotów z opanowaniem hiszpańskiego. Ludzie są bardzo sympatyczni i przychylni, co też ułatwia osobom wstydliwym rozmowę w języku Hiszpańskim. Pomijając kwestie językowe generalnie mentalność Hiszpanów, otwartość, skłonność do zabawy są bardzo podobne do słowiańskiej, a więc bardzo nam Polakom pasują.

Wśród moich czterech wypraw do Hiszpanii, każdy był inny. Najfajniejszy był ten ostatni. Każdy z regionów w przeszłości był osobnym królestwem i do dziś zachował swoją dużą unikalność. Jest tak wiele do oglądania, że nie warto zbyt długo pozostawać w hotelowym łóżku. Zawsze bierzemy aparaty fotograficzne i ruszamy na podbój. Na szczęście w ostatnich latach fotografia cyfrowa rozwinęła się tak bardzo, że możemy uwiecznić praktycznie każde nasze wrażenie na karcie pamięci i potem w zimowe wieczory wspominać wakacyjne chwile.

W czasie ostatniego krótkiego pobytu zachwyciły mnie najbardziej liczne galerie - największe wrażenie oczywiście wywarła na mnie galeria Dali oraz Jean Miro. Do dziś mam w domu kilka akwareli z jego dziełami. Bardzo fajne były też ogrody Gaudiego. W Hiszpanii od tamtych lat byłem jeszcze wielokrotnie i każdy wyjazd wspominam w samych superlatywach, nigdy nie byłem zawiedziony, nic mnie nie zniechęciło i wrócę jeszcze nie raz.